หรือ ? WMP (นมผงเต็มมันเนย) จะเป็นตัวการหลัก ที่กระทบน้ำนมดิบไทย
ท่านเคยตั้งคำถามไหมว่า ในเมื่อคนไทยไม่ได้ดื่มนมน้อยลง แต่ทำไม “น้ำนมดิบ” ถึงล้นตลาด จนเกษตรกรต้องเททิ้ง ?เปิดเบื้องลึกถึงวิกฤตโคนมไทย แม้ว่าคนไทยยังบริโภคนมอย่างต่อเนื่อง แต่ทำไมเกษตรกรผู้เลี้ยงโคนมไทยกว่า 15,000 ครัวเรือน ที่ผลิตน้ำนมดิบป้อนเข้าสู่ระบบวันละ 2,200 – 3,000 ตัน กลับกำลังเผชิญกับภาวะวิกฤตน้ำนมล้นตลาดจนถึงขั้นต้องเททิ้งเป็นรายวัน ?จากสิ่งที่เราค้นพบและตั้งข้อสังเกต ชี้ชัดว่าปัญหานี้ไม่ได้เกิดจากผู้บริโภคที่ดื่มนมลดน้อยลง ทว่าเกิดจาก “โครงสร้างการนำเข้า” และ “ความล้มเหลวผ่านกลไกของรัฐ” ที่ซ้อนทับกันจนกำลังเปลี่ยนสมดุลของอุตสาหกรรมไปตลอดกาล ช่องโหว่ “นมผง” ที่กฎหมายไทยตามไม่ทัน หัวใจของเรื่องนี้เริ่มต้นที่ความแตกต่างของวัตถุดิบนมผง 2 ชนิด คือ “นมผงขาดมันเนย (SMP)” และ “นมผงเต็มมันเนย (WMP)”ในอดีตรัฐบาลออกแบบระบบควบคุมการนำเข้าเพื่อปกป้องเกษตรกร โดยมุ่งเป้าไปที่ SMP ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในยุคนั้น ผู้ประกอบการที่ต้องการนำเข้า SMP จะต้องทำสัญญาบันทึกข้อตกลงความร่วมมือ (MOU) รับซื้อน้ำนมดิบจากเกษตรกรไทยพ่วงไปด้วย เพื่อรักษาสมดุลตลาดแต่เมื่อเทคโนโลยีการทำแห้งแบบพ่นฝอยก้าวหน้าขึ้น นมผงเต็มมันเนย หรือ WMP ที่เคยมีปัญหาเรื่องการเก็บรักษา ได้กลายเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศที่เก็บได้นานนับปี ละลายน้ำได้ทันที และนำมาผลิตเป็น “นมคืนรูป” ทดแทนน้ำนมดิบธรรมชาติได้อย่างสมบูรณ์แบบปัญหาคือ ระบบการกำกับดูแลของไทยในเรื่องนี้กลับไม่ได้อัปเดตตามเทคโนโลยี […]





